Door P. Tanke
‘Is die meneer van die boules er ook weer, mam? Dat vragen de kleinkinderen van vakantievrienden als hun ouders weer met hun kroost op de camping in Zuid-Frankrijk aankomen.
En ja hoor, hij staat er weer, op de boulesbaan. Binnen de kortste keren komen ze aan met hun boules, inclusief de vorig jaar gewonnen (door mij gesigneerde) but en het mooie handdoekje.
Ze zijn niet zo zeer fanatiek - eerder speels, maar wel heel leergierig en dat is altijd goed. Al snel ben ik vier kinderen les aan het geven. ‘Ok, kijken waar je naartoe wilt gooien, je voet goed neerzetten en even een oefenzwaai maken. Dan maak je een mooie zwaai naar achteren en gooi je de boule netjes naar het butje - heel goed: zo doe je dat!’ Ze luisteren geweldig goed naar die oude(re) man. En de inmiddels toegestroomde ouders zien vol verbazing dat hun kinderen echt wel kunnen luisteren - én boulen!
Aan het einde van de middag - en als het even kan ook in de avond - spelen de 'grote mensen’ tegen elkaar. Ik speel met een Vlaming - overigens afkomstig uit Moeskroen, in het Waalse Gewest - die nét even wat andere uitdrukkingen gebruikt dan wij gewend zijn.
Het tireren van een boule noemen wij doorgaans schieten en dan reken je er op dat je die van de tegenstander wegschiet. Hij zegt gewoon: ‘Awel Tanke, die gade gij wel even ketsen hè - gij kunde dat goe!’
Nog veel mooier is het als we bespreken dat we vooral het butje niet moeten raken, omdat daarachter boules van de tegenstander liggen. ‘We moet’n wel nie dat kleintje wegduwen hè, Tanke!’ Prachtige taal.
Ja, dat Vlaams versta ik wel, maar die Franse tegenstanders begrijp ik niet helemaal. Ze beginnen vaak te mopperen en te schelden als ik gegooid heb - dan roepen ze 'très beau' (als ze heel boos lijken) of 'incroyable'. Ik snap het niet, want verder doen ze heel aardig! Wel zijn ze opvallend snel vertrokken van de camping.
Ook deze vakantie leverde weer mooie ervaringen op. En het leuke is: de lessen die je op de camping leert, komen ook weer van pas tijdens de wekelijkse partijen en wedstrijden bij Verburch '97. Hoe dan ook leer je daar immers iedere keer weer iets bij.
Die kinderen hebben deze vakantie al ontdekt hoe mooi onze sport is. En ik denk dat te veel volwassenen zeggen: "Dat ga ik later ook eens doen." Maar waarom wachten? Later komt vaak sneller dan je denkt. Kom gewoon eens langs en ontdek zelf waarom zoveel mensen plezier beleven aan pétanque. Ik hoor het je al zeggen:: "Had ik dit maar veel eerder gedaan."
Meer over Verburch Jeu de Boules op verburch.nl/jeu-de-boules.
